فريده غيرت: تغییر قوانین تبعیض آمیز، خلاف شرع و مقابله با نظام نیست

پذيرش سايت > تریبون > گفت و گو > فريده غيرت: تغییر قوانین تبعیض آمیز، خلاف شرع و مقابله با نظام نیست

فريده غيرت: تغییر قوانین تبعیض آمیز، خلاف شرع و مقابله با نظام نیست

21 مهر 1385 - گفت و گو: محبوبه حسين زاده - نسخه قابل چاپ

فریده غیرت، وکیل دادگستری و اولین زن نایب رییس کانون وکلای ایران، معتقد است موارد نقض قانونی حقوق زنان در کشور ایران به قدری زیاد است که دیگر جایی برای کتمان آن باقی نمانده است و تلاش هایی که برای رفع این تبعیض ها صورت می گیرد، نه تنها خلاف شرع و سیاسی نیست بلکه باید از آن حمایت هم کرد. گفتگوی ما با فریده غیرت را می خوانید.

خانم غیرت، شما از حامیان اولیه کمپین یک میلیون امضا هستید. دلیل حمایت تان از این کمپین چیست؟

در شرایطی که موارد نقض قانونی حقوق زنان به حدی رسیده ایت که دیگر بر کسی پوشیده نیست و نمی توان آن را کتمان کرد، با هر تلاشی که توسط گروه های زنان برای رفع این تبعیض ها صورت گیرد، موافق هستم. متاسفانه تضییعاتی که نسبت به حقوق زنان در قانون وجود دارد، به قدری زیاد است و با کمال تاسف حرکت اصلاح و تغییر این قوانین بعد از انقلاب به قدری کند بوده که باعث نگرانی همه ما شده است. ما از همه دنیا در این مورد عقب هستیم حتی از کشور عربستان، هند و مراکش که کنوانسیون منع تبعیض علیه زنان را پذیرفته اند ولی ایران هنوز به این کنوانسیون نپیوسته و این تبعیضات را قانونی می شمارد در حالی که چرا باید این طور باشد؟

پس ما باید برای رفع این موانع تلاش کنیم؛ منظورم از ما، گروه های زنان ایرانی است؛ زنانی که به مسائل اجتماعی و قانونی توجه دارند و خود نیز به طریقی دردکشیده هستند باید تلاش کنیم تا همگان از تبعیضات قانونی موجود نسبت به زنان آگاه شوند تا از این طریق بتوانیم برای تغییر این قوانین اقدام کنیم و وقتی بحث کمپین یک میلیون امضا مطرح شد، آن را حرکتی در همین راستا تشخیص دادم و هیچ حرکت اشتباه و یا حرکت سیاسی را هم پشت آن ندیدم به همین دلیل از این کمپین حمایت کردم.

من قبل از انقلاب هم از نداشتن حق رای و سایر نقیصه هایی که در قانون وجود داشت، معذب بودم و برای دستیابی به مقداری از حقوق در حد خودم تلاش می کردم. درآن زمان ، من و افرادی مثل من در عین حال با رژیم هم مخالف بودیم، اما مخالفت مان و بلندکردن صدایمان به عنوان دادخواهی، جنبه سیاسی نداشت.

به نکته خیلی خوبی اشاره کردید. تا بحث حقوق زنان مطرح می شود، بلافاصله به این حق خواهی انگ سیاسی بودن می زنند. چه توضیحی برای توجیه این افراد دارید؟

ما در دوران قبل از انقلاب هم معتقد بودیم به عنوان نیمی از جامعه، حقوق مان تضییع شده است و خواستار احقاق حق مان بودیم. این مسائل بعد از انقلاب هم وجود دارد و حق خواهی زنان نباید مخالفت با نظام تلقی شود. ما اگر بخواهیم با نظام مخالفت کنیم و فعالیت های سیاسی داشته باشیم، مسلما راهش راه دیگری است و بحث تغییر قوانین مدنی در مورد زنان را مطرح نخواهیم کرد. تغییر قانون مدنی هیچ ربطی به فعالیت سیاسی و مخالفت با نظام ندارد و ما حتی برای تغییر قانون مدنی از همین نظام کمک هم می گیریم.

چگونه می توان از نظام موجود، برای تغییر قوانین کمک گرفت؟

بارها گفته ام در مذهب تشیع که کشور ما به عنوان یکی از مبلغان این مکتب شناخته شده است، پویایی ای وجود دارد که به تجدید نظر راجع به مسائل کمک می کند. من این را بارها هم گفته ام که ما می توانیم از فقها برای تغییر قوانین مربوط به حقوق زنان کمک بگیریم . شاید در رژیم گذشته این حرف را نمی زدم ولی الان به راحتی می گویم که علمای ما باید در مورد این مسائل بحث و تجدید نظر کنند که آیا به طور مثال شهادت یک زن تحصیلکرده، پزشک، استاد دانشگاه نباید پذیرفته شود و شهادت یک مرد عامی بیسواد پذیرفته شود؟

ما از علما می خواهیم در این مسائل تجدید نظر کنند و اتفاقا می خواهیم برای حل این تبعیض ها از دین کمک بگیریم؛ تبعیضاتی که تاثیر بسیار منفی بر زندگی خانواده های ایرانی گذاشته است.

می شود به مواردی از این تاثیرات منفی اشاره کنید؟

اثرات منفی که این تبعیضات در زندگی زن ایرانی و به تبع آن در زندگی خانواده ایرانی برجای گذاشته، بسیار زیاد است. اما در یک جمع بندی کلی به عدم تامین کافی که زنان ایرانی در زندگی زناشویی دارند، اشاره می کنم. همیشه زنان ایرانی در خانواده هایشان عدم تامین را احساس کرده و از آن رنج برده اند. هرچند زنان آگاه و خوشفکر که رنج نداشتن حقوق مساوی را تحمل کردند، سعی کردند این کمبودها و نقایص را به روی خود نیاورند اما عده ای از زنان برای جبران این واکنش ها به انجام کارهای خلاف در خانواده روی آورده اند بطور مثال فراوان دیده ایم که زنان به دلیل عدم تامین و ترس از آینده، از اموال خانواده دزدیده اند و به طور مثال اگر همسرشان 10تومان به آنان پول داده است، به دلیل عدم تامین و ترس از آینده مقداری از آن را برای خود کنار گذاشته اند و یا عده ای از زنان در مقابل تخلفات و خلاف های شوهران شان، خود نیز به کارهای خلاف روی آورده اند.

اکنون نیز نگرانی از این عدم تامین باعث بالابردن میزان مهریه از سوی خانواده ها شده است و فکر می کنند با این کار می شود خلا و ضعف های قانونی موجود را جبران کرد در حالی که خود این موضوع نه تنها این ضعف های قانونی را جبران نکرده و شرایط مرد و زن را در زندگی مشترک مساوی نکرده بلکه به مشکلات بیشتری دامن زده است. مهریه سنگین متاسفانه یکی از اثرات مخرب تبعیض هایی است که در جامعه نسبت به زنان در طلاق، حضانت، ارث و الی آخر وجود دارد.

با تفکرات غلطی که نسبت به حق خواهی زنان در جامعه وجود دارد، چه می توان کرد؟

متاسفانه تا در جامعه، صحبت از احقاق حقوق زنان می شود، عده ای گرایش زنان به بی عفتی و بی عصمتی را مطرح می کنند تا آنجا که هنگام طرح الحاق ایران به کنوانسیون منع تبعیض علیه زنان در مجلس شورای اسلامی، عده ای این موضوع را مطرح کرده بودند که افراد طرفدار الحاق ایران به این کنوانسیون، قصد یکی کردن استخرهای زنانه و مردانه را دارند!!!

این اقدامات، چیزی جز کوبیدن و خرد کردن افراد نیست و ما زنان که برای برخورداری احقاق حقوق مان تلاش می کنیم، اجازه نخواهیم داد به این تفکرات غلط در مورد ما دامن زده شود. احقاق حقوق زنان ربطی به انجام امور خلاف اخلاق و شرع ندارد و ما نه طرفدار این موضوع هستیم و نه اجازه می دهیم به ما این انگ زده شود. و این انگ زدایی فقط از طریق آگاه سازی دیگران نسبت به حقانیت حق خواهی زنان صورت می گیرد.

در شرایط موجود، چه راهکاری برای این آگاه سازی پیشنهاد می کنید؟

با برگزاری سمینارهای حقوقی، تشکیل جلسات و تبادل نظر بسیار بسیار موافق هستم و از این راه می توانیم برای تنویر افکار عمومی تلاش کنیم. متاسفانه این امر از طریق روزنامه و مطبوعات که عملی نیست و همگان نیز به سایت های خبری اینترنتی دسترسی ندارند پس بحث رو در رو و مواجهه حضوری افراد با این نقض های قانونی حقوق زنان، باعث می شود که بتوانیم دیدگاه شان را تغییر دهیم.

به طور مثال سمینار و یا جلسه ای گذاشته شود فقط در مورد طلاق. از چند نفر از علما دعوت کنید تا با شرکت در این سمینار از موازین شرعی مربوط به طلاق بگویند و از همین موازین کمک خواسته شود. من به طور قاطع می گویم اگر از موازین شرعی مثلا در مورد عسر و حرج کمک گرفته شود، عسر و حرج ما این نخواهد بود که هم اکنون در دادگاه ها اجرا می شود چون عسر و حرج در شریعت ما خیلی راحت تر در نظر گرفته شده و دامنه اش خیلی وسیع تر از چیزی است که قضات در دادگاه های خانواده می پذیرند. اگر این جلسات متعدد و در کلیه موارد برگزار شود، با بحث و تبادل نظر بین علمای دین و اساتید، به طور حتم این مشکلات موجود باز خواهد شد و اگر در هر جلسه هم ده نفر به حقانیت حق خواهی زنان پی ببرند، دارای ارزش است. و متاسفانه در شرایط موجود از هیچ طریق دیگری جز برگزاری همین جلسات، امکان برقراری این ارتباط ها نیست.

در پایان، چه توصیه ای برای پیشبرد اهداف کمپین دارید؟

باز هم تاکید می کنم من با برگزاری جلسات بحث در اجتماعات کوچکتر و سپس در اجتماعات بزرگتر بسیار موافق هستم و با کمال میل اعلام آمادگی می کنم که هر کمکی که در زمینه برگزاری این جلسات بخواهید انجام می دهم؛ از دعوت اساتید گرفته تا به بحث کشاندن آنان در مورد حقوق زنان و مسائل موجود در این زمینه تا مشخص شود که به طور مثال مساله طلاق در اسلام به چه شکل است؟ مساله مهریه در اسلام آیا این مصیبتی است که گریبان خانواده ها را گرفته است. همه این حقوق با هم در ارتباط هستند و وقتی موضوع مورد بحث قرار گیرد، نقاط ضعف و قوت مشخص می شود و می توان نقاط ضعف موجود را برجسته کرد تا هم توجه جامعه به این موضوع جلب شود و هم این که همگان بدانند هیچ کار خلاف شرع و یا کار سیاسی انجام نمی دهیم و فقط در جهت احقاق حقوق نیمی از افراد جامعه تلاش می کنیم.

آرزو می کنم که کمپین هرگز به بیراهه نرود و با آگاه کردن مردم، بتوانید امضاهای بیشتری را جمع کنید تا شاهد تغییر قوانین تبعیض آمیز موجود باشیم.

در همين بخش :

روایت موکلم از خشونت: کلیدی که روی میز شماست کلید خانه من است

عدالت و قانون حمایت خانواده /دکتر ناهید توسلی

راه پیروزی جنبش کنونی بالا بردن صدای درخواست سیاست های زنانه در آن است/مینا خانلرزاده

دو امدادی یا کمک زنان به هم برای پیشرفت با هم/ گفتگو با هیلده شایت، شهردارآخن درآلمان/ دلارام علی

سمیه رشیدی: باید این خشم را آگاهانه هدایت کنی تا بتوانی مقاومت کنی ( سمیه باید آزاد شود)

ديگر بخش ها :