برای او که اولین کلاس درس برابری را به من آموخت/ جمشید آیین دار

پذيرش سايت > كوچه به كوچه > برای او که اولین کلاس درس برابری را به من آموخت/ جمشید آیین دار

برای او که اولین کلاس درس برابری را به من آموخت/ جمشید آیین دار

سه سال پیش بود که من همراه جمعی از دوستانم به کارگاهی به نام تغییر قوانین تبعیض آمیز رفتم و برای اولین بار با او آشنا شدم. بخش یادآوری تجربه های امضا را برای من و دوستانم توضیح می داد. از او نپرسیدم اسمش چیست و کیست؟ فقط چهره اش در خاطرم ماند. پس از آن کارگاه و پیوستن به یاران کمپین یک میلیون امضا، من به همراه دوستانی که تازه با آنها آشنا شده بودم و با همکاری یکدیگر کارگاههایی را برگزار کردیم و من این آموزگارم را هیچ وقت فراموش نکرده بودم. روزی او را در مراسمی دیدم و چه سریع او شاگردش را پس از مدتها شناخت و چه شادمانه برقی در چشمانش داشت از این که یکی از داوطلبان آموزش دیده خود را می بیند. او سمیه رشیدی بود.

زندان نامیست که مدتهاست ذهن و فکر ما را به خود مشغول کرده و اکنون سمیه در زندان است.

آموزگار من در زندان است. اندیشه و تفکر برابر من در زندان است. سمیه در زندان است. یار و یاران من در زندانند. ما همه در زندانیم.

من شاگرد همان سمیه هستم که برابری را درسم داد. آن که هیچ سیاست و نیرنگی در کارش نبود جز این که در مکتب برابری به انسانهای جامعه اش آگاهی دهد. من آزادی آن چشمان شادمانه را می خواهم.

من آزادی سمیه را می خواهم.

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

هیچ چیز واقعی تر از تبعیض نیست/ سامره پاریاب

ترسی که فروریخت، امیدی که شعله ور شد/ مریم رحمانی

مردمانی همچنان امیدوار به آینده ای روشن/ بنفشه جمالی

فارسی وان از نوع کره ای/ شهرزاد آل داوود

جاده طولانی/ مرضیه شکیبا

ديگر بخش ها :